یکم بهمن ماه سال گذشته بود که پرویز ترتیبیان در سن 61 سالگی چشم از جهان فروبست و آثارش به سرعت در فضای مجازی منتشر شد.
آثاری که در بودنش خیلی ها از او طلب انتشارش را نکردند و تنهایی پرویز در این سال ها با عکس هایی که هر از گاهی از مراسم ها و مناسبت ها می گرفت، خلاصه شد.
تنهایی پرویز را همه باور داشتند اما هرگز سراغی از او گرفته نشد و کمتر کسی در این سال ها نام و نشانی از او در اختیار داشت.
پرویز بیش از 30 سال در هنر عکاسی تجربه داشت و اولین عکسی که در مراسم های رسمی گرفت مربوط به ‘صالح مدرسه ای’ استاندار وقت همدان بود.
هرچند هرگز تمایلی به عنوان عکاس خبری نداشت و بیشتر دوست داشت با حس درونی و علاقه ذاتی نسبت به تصویر کشیدن عکس های هنری از زوایای مختلف اقدام کند.
او هرگز کلام دستوری در گرفتن عکس را نمی پذیرفت و شاید همین مساله باعث شد تا رفته رفته بازار شغلی او کم مشتری شود.
ترتیبیان سال ها در روزنامه هگمتانه همدان فعالیت داشت و حتی بخاطر علاقه ای که نسبت به انتشار عکس هایش در این نشریه پیدا کرده بود، روزها و شب ها در دفتر هگمتانه عمر خود را می گذارند.
کم لطفی به او و دلسردی از رفتارها باعث شد تا مدتی نسبت به فعالیتش بی انگیزه شود و همین مساله همزمان شد با بیماری وی و دست آخر هم زمین گیر شد.
پرویز ترتیبیان سال ها بروی ویلچر عمر خود را سپری کرد و به قدری دل نازک شده بود که به هنگام هر انتقاد و گلایه، او هفته ها از جمع های خبری و هنری به دور می شد.
سختی های روزگار در این روزهای پایانی عمرش به قدری بود که کمتر فردی سراغ او را می گرفت و در خلوت تنهایی خود نیز بغض ها را در سینه حبس می کرد و شب را به صبح بیداری می کشید.
خیلی ها تصور این را داشتند که پرویز ترتیبیان سال گذشته به دلیل بیماری درگذشت اما آنچه که او را بیش از این وضعیت جسمانی زمین گیر و نفس گیر کرد، تنهایی در میان جمع و غریبگی در چهره آشنایش بود.
پرویز در سال های زندگی خود هرگز در جای ثابتی زندگی و کار نکرد و معتقد بود، طبیعت آشیانه اوست و در این سال ها بی شمار عکس و فیلم های مستند در قاب هنر و خبر تولید کرد.
او فراتر از یک عکس و فیلم بود و متانت، وقار و برخورد مهربانانه او همواره زبانزد عام و خاص بود اما چه کنیم که این روزها هر کسی زمین گیر می شود، ایستادگان بر زمین، از او دور می شوند.
شاید رسم هنر همین است و روزی می رسد که هنر تو را در تنهایی خویش به تصویر بکشد.
یادش گرامی باد.
7520/2090
گزارش از: میثم ناصرنژاد**انتشار دهنده: سعید زارع کندجانی



انتهای پیام /*










30 سال غریب آشنا؛ یادی از پیشکسوت عکس همدان

پاسخ دهید